Rahat! Hazır ol! Arası düşlüyorum seni. Burada diğer vakitler düşünmek
yasak zira... Gelmeyen vakit ile geçmeyen vakitler arasına takılmış kalmışım,
sana, sensizliğe. Umutlarım dikenli tellerde bu vakit sonraları. Her şeyin
bu vakitte ineceğinin farkındaydım, bu nedenleydi acelem, yetişememişliğim,
belki çok geçmişliğim...
Seni, gelmeyişin eylemiyle suçlayamam. Kim olduğunu sorup sorgulasam,
bulamam. Sonra, tüm cevaplar 'kalmalısın!' der! Ama sen...
...
Dur demeyin! Dur demeyeceğim. Siz, yine o'nu çok sevmişliğime verin, tüm
benleri, yalnızlık kalsın!..
''Burak SEVİNÇ''
