Önce yürümeyi, sonra konuşmayı, sevmeyi, hayatı öğrendik. Ve hep yeni
bi'şeyler öğrendikçe daha kötüye gitti her şey!..
Yarın bugünden daha iyi olmayacak, boş umutlara koşmaya ne gerek, kimse
kimseyi kandırmasın! Gelecek her gün daha kötü. Yürüdükçe; her bir
adımımız da daha dikkatli olmayı, konuştukça; söylediğimiz her kelimeye daha
da sahip çıkmayı, sevdikçe; her sevdaya aldanmamayı, Yaşadıkça; hayatın hep
daha fazla engeli aşmamızı gerektirdiğini, öğrendikçe nasıl...
Gelecek her gün daha kötü. Hep umutların peşinden koşarken,
kaybettiklerimiz yok mu? Onları düşünün...
Bir vakit, ellerimiz, dizlerimiz tutmayacak. Hayat daha iyi olsun diye peşinden
koştuğumuz umutlar bizi bir sona götürürken, bir sonraki gün nasıl daha iyi olur.
Bugünden yarına umutlarımızın peşinden neler kaybedeceğiz ya da
kaybettiklerimiz yanında hiç olan kazandıklarımız ne kadar anlamlı...
Ve sadece yarın mı? Gelecek her gün daha kötü.
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder