KAÇLANBAÇ

Kaç'lan'baç oynamak! Kim nereye ve nereye kadar... Kendinden kaçabilir.
İşte buradayım! Ben ve ben'den olan!.. Ya sen! Nereye kadar kaçabilirsin?
Şimdi gittiğin yol seni sen'den uzaklaştıran, yüzün ayna ile çarpıştığında,
yansıyan! Ya da duvar ile karşılaştığında yüzünü karşılayan soğuk, hepsi
sen'den! Şimdi gittiğin yol engelleri, seni sana karşılaştıracak, seni seninle
acıtacak.  Nereye ve ne kadar içindekilerle gidebilirsin? Bazı şeyler kaçıştır,
daha yakın olabilmek için kaçmak! Sonunda kendine teslim olursun sen de bu
'Kaçlanbaç'ta!
                                                                                  ''Burak SEVİNÇ''

SENİ KAYBETMEK DİLEĞİ

Kayıp giden yıldızın ardından, aldırmazdan gelerek o dileğimi, başımı eğmiş
yürüyorum! Mutluluğu umuda bağlayarak beklemekten korkuyorum.
Yıldızların ışığını söndürün, kaybolmak istiyorum o'nun ardında kalan zifiri
içinde!..
Güneş doğduğunda yıldızlar kaybolduğunda bulurum kendimi başka bir
biçimde...
Olmadığın varlığının da umudunu yitirmek! Bilirim bu seni kaybetmek dileği.

                                                                             ''Burak SEVİNÇ''

KAVUŞMAK YOK

Bir başkasının gözlerinde bırakmamışmıydık kendimizi, bir başkası
kalbimizde...
Ve hikayemizde kavuşmak yok! Seninle yaşanmış olanlar var, yaşanacak
olanlar sensiz...
Olmadık zamanları sever vakitsizce kalpler, vakti geldiğinde başka kalplerde
açar gözlerini aşk gibi ama...
El ele tutuştuğun başka bir vakit, soğuk, anlamsız, duygusuz...
Nasıl ait olmadığın yer de hissedersin! Nasıl ait olmadığın yerdesin! Kaçtığın
kalp sevdiğin olduğunu anladığında geri dönmek için vakit yok!..
kavuşmak yok!
                                                                            ''Burak SEVİNÇ''

VALİZİM AŞK İLE DOLU

Bir yere, bir şehre değil! Bir gönüle yolculuk. Gönülden yolculuk! Mesafe
kapanmaz öyle yürüyerek, koşarak...
Bir adım geldi. Bense; Biletim hazır o'na uçuyorum. Sevinç, mutluluk, huzur ve
kavuşmak aldı duyguları iyice karıştırdım. Valizim aşk ile dolu.

                                                                                       ''Burak SEVİNÇ''

KİMSESİZ BIRAKMIŞSIN!

Gel koşalım desem sana aşka, sen düşmüşsün kendi derdine!..
Aşka vakit bulamazsın bunca vakitsizliğinin içinde...
Karmakarışıksın kendine! B-aşka telaşların tutsaklığında unutmuşsun sevmeleri,
kaldırmışsın raflara, kilitlemişsin sandıklara, küsmüşsün sevdalara...
Kızarak o'na, yüz çevirmişsin mutluluklara, kendine sakladığın o'na!..
Korkarım sana takılır düşerim. İçin o kadar ıssız ki ben de kaybolurum.
Kimsesiz bırakmışsın kendini.
                                                                               ''Burak SEVİNÇ''