Bir vakit herkes kendi özgürlüğü kullanıyor. Bazı vakitler kendime sorarım, ben
niye bir umuda takılıp kalanım. O umut kendi özgürlüğünü yaşarken, bu
tutsaklık, acıya sarılıp kalmak, kendini bitirmek tüketmek nasıl bir işkencedir
insanın kendisine yaptığı. Cevabı yoktu, cevap aramakta çare değildi. Yeni
umutlar, fikirler bulmak mesele...
Aslında eskileri askıya almak ya da bitirebilmekti daha özgür olmak.
Eskileri gömmek! Kaybolduğun bu yerden yeni bir kapı açmak. Bu kapı yeni
umutlara, özgürlüklere açılacak olan kapıydı.
....
Eskilerden kurtulmayı başarabildiğim de, umursamamayı öğrendiğimde...
O kapıyı aralamayı başardığımda içeriye giren ışıkta...
O vakte kadar kaybettiğim şeyi! Kendimi buldum.
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder