Bak kurduğum hayaller var senin için, ne güzel, ne hoş. Ben gittikçe yok
oluyorum. Sen başladın içimde, sen oluyorum aslında, sana hayaller kurarak
başka bir biçimde, bu duygu bambaşka.
Sana koşuyorum, önüme koyduğun bu engeller ne! Kurduğum hayalleri
beğenmedin mi, hepsini bir bir yıkmak için bu uğraş nedendir. Ve şimdi
gidiyorsun! Ardında ne bıraktığına baksana, hiç umrunda değil mi? Hani
hiç gitmeyecektin!
...
Sende sonra, rüzgarlar esti, fırtınalar koptu içimde, sonunda senden kalan
herşeyi alıp gittiler onlar. Tertemiz yeni başlangıclar beklerken...
'O' geldi. Senin gibi! Sana benziyor üstelik herşeyi ve yeniden kurmaya
başladım, tüm o senin yıktığın hayalleri...
Hep böyle olurdu zaten, bir şekil de, bir zaman 'o' da herşeyi yıkıp
gidecek. Kalp yine üzülecek, fırtınalar yine kopacak, harabeler yeniden o
mutlu günlerine dönebilmek için bir b-aşka tutunacak dal arayacak. Kalp
kendi için eş olanı bulana kadar sınanacak.
Galiba...
'Onlar bu yüzden varlar'
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder