Karşıma geçmiş başkası gibi, bu yabancı kim, birbirimize yalancı olmuşuz.
Bir cümle ki dilinden düşen, duymaya yetmez üstüm başım, buz gibi bir
rüzgarla söylenmiş. Ya içimizdeki; cehennem ateşi mi, bak yavaş yavaş
yanıyor herşey aslında ora da, kül olacak, bitecek hepsi! Ve ilk fırtınayla
yalnızlık savrulacak her yanımızda. O zaman, kim kurtaracak bizden başka,
bizi...
Yeniden kim inandıracak! Bizi, bize...
Sen umutsuzluğum, ben, bir umut daha koşsam değişmeyecek. O yabancıyla
yeniden tanışsam değişmeyecek. Çünkü; Hangi pencereden baksam gördüğüm
'aynı sen' olacak!
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder