İndikçe derinlere saçlarım daha beyaz, alnımdaki kırışıklar daha belirgin,
daha bir yorgun ruhum ve zaman...
İndikçe derinlere düşüncelere düşüyorum, düştükçe ölüyorum. Bak burası daha
karanık, daha soğuk ama insan bir zaman sonra buraya da alışıyor. Seni
kaybettim burada, bir yokluğu arıyorum en dibe inme sebebim şimdi sensin ve
senden öncekilerde de oldu bu, senden sonrakilerde de böyle olacak! Hatta
daha derinlere ineceğim. Karardıkça etraf, soğudukça içim, büyüdükçe içimde
acılar, yaşandıkça duylular, kaybettikçe belki...
Böyle öğreniyorum katlanmasını aşka! Aslında; her bir öğretiyle yaşlandıkça
zaman...
İndikçe derinlere büyüyorum.
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder