İNDİKÇE DERİNLERE BÜYÜYORUM

İndikçe derinlere saçlarım daha beyaz, alnımdaki kırışıklar daha belirgin,
daha bir yorgun ruhum ve zaman...
İndikçe derinlere düşüncelere düşüyorum, düştükçe ölüyorum. Bak burası daha
karanık, daha soğuk ama insan bir zaman sonra buraya da alışıyor. Seni
kaybettim burada, bir yokluğu arıyorum en dibe inme sebebim şimdi sensin ve
senden öncekilerde de oldu bu, senden sonrakilerde de böyle olacak! Hatta
daha derinlere ineceğim. Karardıkça etraf, soğudukça içim, büyüdükçe içimde
acılar, yaşandıkça duylular, kaybettikçe belki...
Böyle öğreniyorum katlanmasını aşka! Aslında; her bir öğretiyle yaşlandıkça
zaman...
İndikçe derinlere büyüyorum.
                                                                              ''Burak SEVİNÇ''

OYUNDU SADECE

Oyunlar oynamazmıydık çocukken, bıkana kadar dönmezdik eve sokaktan,
hem bıkmak neydi ki...
Her yeni güne yeni planlarımız yokmuydu, kaldığı yerden devam etmesi
gereken oyunlarımızda...
Topun peşinden koşarken kaç kere düştük kalktık, dizlerimiz, ellerimiz,
ayaklarımız parçalandı acı çekmedik mi? Acı çekeceğimizi bile bile o topun
peşinden giderken zevk almadık mı?
Büyüdükçe o topun yerini aşk aldı işte! Lakin; oyun bitmedi. Aşkta;
herkesin birbirini yaralayarak oynadığı, bir yandan zevk alıp diğer yandan
acı çektiği bir oyundu sadece...
                                                                                 ''Burak SEVİNÇ''

YAŞADIĞIN GÜNLERDE ÖLÜR

Gönül sorma hiç, çok vakit geçti üstünden...
Unutamadın, o seni hiç hatırlamamak istemiş olsa bile, sen unutmaya
kıyamadın. Hem soracaksında ne olacak. Değişir mi gelecek, beklentin ne,
sana ne getirecek bilinmez bu soru!
Sorma, sorma ki hep bildiğin kadar güzel kalsın yaşadıkların sende ve hep
sevdiğin gibi kalsın o! El ele dolaştığınız park, yürüdüğünüz yollar ve
o'nun için atan kalbin, hep o aşk gibi kalsın! İçini kemirecek olsada bu
bilinmez vakit...
Gönül sorma, tutar derki hiç sevmedim, yaşadığın günlerde ölür.

                                                                   ''Burak SEVİNÇ''

BIRAKIN GİTSİN

Gelip kalmıyor ki...
Bi uğrayıp geçip gidiyor, aşk! Bırakın şimdi de gitsin! O kadar yorgunum ki
artık savaşamam ve üstelik kalbim kırık tüm zamanlardan kalanlara...
Bir vedayı çok görmek değil bu ona, bir vedaya daha gücüm yok. Şu an
pişmanlığımı görür gibi oldum, koşup sarılıp ağlayıp dur demek geçiyor
içimden...
Lakin ona karşı tüm umudumu kaybettim, kendimden verdiklerimden geriye
kalmadım. Peşinden koşmaksa artık sadece acı verecek.
Bunca maziye dayanmak çok güç!.. Daha fazla kalmasın, bırakın gitsin!

                                                                          ''Burak SEVİNÇ''