Karanlığın içine düşmek değil bu, karanlık düştü içime bir kere...
Karanlıktan çıkmaya çalışmak boş yere, çırpınışlarım nafiledir. Asıl mesele
karanlığı içimdem çıkartmakta...
Öyle bir an ki bu! Hiç bir şeyi görmediğim bir yerde bilmediğim ses'e doğru
koşmak ya da kaçmak, karanlığın sesini duymak.
Karanlıktan koşarak kaçmakta olduğum ses, kaçtığım ses'e doğru koştuğum
karanlık...
Kurtuluşa giden yol değil bu! En zifiriye doğru bir yol, kendi içindeki
çıkmazlara mahkum olmak, düştükçe 'Karanlığın sesini duymak!'
'Burak SEVİNÇ'
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder