Kurulu hayallerini neden yıktın ki...
Kim için! Yeni hayallerin hep ölü ve imkansız. Korkuların ardında
gizlendiğin demir parmaklıklar şimdi...
Tuzağa düşmüş ve çaresiz gibisin, kaçtığın ve teslim olduğun, bu kendi
karanlığın...
Ardında bıraktığın kırık dökük tüm umutlar hiç umrunda değil belki...
Kendini hayata kapatıp bu yaşamamazlık neden, bitirdiklerinden kaçarken
kime doğru umutlarını kaybettin ki ne geri dönebiliyorsun, ne de ileriye
doğru adımlar atabiliyorsun. Kendini aradığın çıkmaz sokak 'bu kendi
karanlığın'
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder