AŞK KAVUŞTURMAYAN ZİNCİR

Beni sadece sev, benim seni sevdiğim gibi...
Aşık olma bana, aşk o efsanelerde anlatılanlar gibi sonu olmayan, mutluluğa
hasret, biri bitmeden yeni bir engelle kendini sınatan, ardı sıra acılarla
varolan, aşk kavuşturmayan zincir. Leyla ile Mecnun, Aslı ile Kerem, Şirin
ile Ferhat'ın aşkları ayrılık, ayrılıkları hasret, hasretleri acı, acıları
son olmadı mı onlara...
Çöllere düşen, Dağları delipte kavuşamayan, yanarak kül olan biz olmayalım.
Beni sadece sev, benim seni sevdiğim gibi...
Efsanelerdeki gibi değil, çünkü onlarda; Aşk kavuşturmayan zincir

                                                                                ''Burak SEVİNÇ''

AYRILIK ŞARKILARI

Ayrılık şarkıları çalardı gidenlerin geride bıraktıklarını avutmak için,
bir çok gidenin yerine sözler ve müzikler...
Kalplerde ölen aşklar mezarlığı, dillerde her ayrılığın özel bir şarkısı,
isyan olurdu tüm duygular gidipte dönmeyecek olanın ardından...
Söz ve müzik eşliğinde gözlerden akan yaş o vefasız sevgililer içindi.
Gecelerin uzadığı kalplerde ki O güzel anları anlatan resimlerin üstüne
hüzün çöker, siyah beyaz olur geride kalan, gözyaşlarıyla ıslanırlarken...
Bu çaresizlik tablosuna dışarıdan bakanlar ayrılık şarkılarını duyamazdı.
Lakin; Sevenin kalbinde, sevgiliye bestelenmiş 'ayrılık şarkıları' çalar,
çalar, çalar...
                                                                     ''Burak SEVİNÇ''

'O' BAKKAL

İki ekmek bir gazete diye seslenilen veya sepet sarkıtılan bakkal...
Bir zaman evin yeni büyümüş, küçük adamının bakkala gidebilme zamanı
geldiğinde, parayı düşürmesin diye cebine iyice sıkıştırılır ve
merdivenlerden inerken düşmesin diye de aşağıya kadar indirilir, bakkala
gidip gelirkende arkasından bakılırdı.
Küçük adam elinde kendi kadar ekmek poşeti ve paranın üstündünden kalan
miktarla ilk kahramanlığı için kendini ödüllendirmiş, yüzünde o çoçukça
mutlulukla dönerdi.
Zaman; akıp gider hayatın altından...
Bakkaldan ekmek almanın kahramanlık olduğu o günleri özlersin ama
değişmiştir herşey, sana bişey olmasın diye merdivenlerden inerken kimseler
tutmuyordur elinden, bakkala gidip gelirken merak edip artık kimseler
bakmıyordur ardından...
Sonunda, sıradan bir dükkan olur senin için 'o bakkal'

                                                                                 ''Burak SEVİNÇ''

ACILAR KUMBARASI

Senden sonra ne yaptığımı merak ediyor musun? Belki cevabın hayır olacak
ama yine de anlatacağım. Hani, o hep güldüğümüz resimler varya ben onlara
bakıp ağlıyorum gecelerce...
Hani, o hep gittiğimiz yerler varya oralara gidip, konuşmasını bekliyorum
masaların, sandalyelerin, duvarların...
Herşeyin seni anlatmasını bekliyorum. Hayalimde canlanırken sen, içimde
acılar biriktiriyorum sensiz oysa ben!
Anahtarı sende kalmış kalbimin biriktirdiği onca acıyı söküp atamıyorum
üstelik ardından...
Kilit kilit üstüne vurulmuş kalbim, sende sonra 'acılar kumbarası'

                                                                                ''Burak SEVİNÇ''