GEÇMİŞİ BIRAKTIM GİDİYORUM

Yaşamak, içinde olduğun anı temsil eder, o'an varsan yaşıyorsundur. O an'ın
bir anlamı olması için, bir de geçmişi olmalı değil mi insanın...
Hiçbir şeyi olmayan boş bir an'ı yaşamak düşünülemez. Biriktirerek yaşar
insan, kimileri iyiyi, kimileri kötüyü...
Acıları, anıları, aşkları biriktirirsin omuzlarında yük olur hepsi...
O kadar birikir ki...
Artık yeter geçmişi bıraktım gidiyorum demek istersin, olmaz!
Öyle bir yerde, öyle bir anda karşına çıkar ve yine omuzlarına çöker,
o geçmiş...
Kafanı kaldırıp baktığında ise zaten o geçmişten örülü duvarların içinde
yaşadını, hiçbir zaman kurtulamadığını kurtulamayacağını anlarsın,
öldüğünde bile onun hesabı sorulacaktır sana...
Ama...
İnsan, bir anlıkta olsa kendini rahatlatmak için kurar bu cümleyi 'Geçmişi
bıraktım gidiyorum'
                                                                    ''Burak SEVİNÇ''

SADECE MASALLARDA

Bazen; Aklımdaki o ince yolda yürüyorum, sadece masallarda olmuyor diyerek.
İşim düştüğü zaman Aladdin'in sihirli lambasını ovaladığı gibi beynimi
ovalıyorum ve parlak üç fikir hakkımı kullanıyorum. Gerçeklesen her fikrimi
Robin hood timsali fakir hayalleri zenginleştirmek için kullanıyorum. Kül
kedisinin ayakkabısın teki kaybolduğunda değil...
Kaybettikleri herşeyi geri getirebilmek için sevdiklerimin peşinden
gidiyorum. Yedi cücelerin, Pamuk prensesi sahiplenip yardım ettiği gibi
bende onlara yardım etmeye çalışıyorum. Rapunzel’den Kül Kedisi’ne, Güzel
ve Çirkin’den Pamuk Prenses’e, Uyuyan Güzel’den Çizmeli Kedi’ye,
Hansel ve Gretel’e, Kırmızı Başlıklı Kız’a, Sihirli Fasulye’den, Çirkin
Ördek Yavrusu’na tüm masalarda iyi-kötü, doğru-yanlış gerçek hayatla
birbirine çok yakın yaşanır ama masallarda ki aşkı arayan insan...
Bilki; Aşk, sadece masallarda...
                                                                        ''Burak SEVİNÇ''

GİDENİ HATIRLATACAK Bİ'ŞEYLER

İnsan, gideni hatırlatacak bi'şeyler buluyor hep... Kalpte ki yeri mağlum
bilinir. Lakin; Gezmiş oldukları yerleri, özel günleri, alınan hediyeleri
bir yerde saklarken o'nu unutamıyor insan, gidenin arkasından hepsi bir bir
dökülüyor duygular şelalesinden, soğuk bir yanlızlık dört bir tarafın,
yanlızlık değil zor olan o'nsuzluk asıl kanatan, hayatındaki heryere ve
herşeye o'nu koymuşken...
Küçük bir gülüşü, bir sözü, akılda kalan bir hareketi veya o'nu
diğerlerinden farklı kılan özelliği, aslında  o'nda gizlediğin herşey...
Bir şekilde kanıyor işte yürek ve 'Gideni hatırlatacak bi'şeyler! akıyor
insanın içine...
                                                                      ''Burak SEVİNÇ''

ÇOK ŞANS VERİLMİŞTİ

Çok şans verilmişti, herşey gözünün önünde olup biterken, görmeyene...
Görseydi zaten şansa ihtiyacı yoktu. O hep başkalarında kendini ya da
yanlışta ararken doğruyu, aslında kaybettiğini farkedemeyendi. Farketseydi
bilirdi. Doğru hep o'nun yanındaydı zaten...
Kim arardı ki güzeli, güzelliğin beş para etmediği bir kılıf olduğunu bilse
kim koşardı ki yanlış kalbin peşinden, doğrunun nerede olduğunu
anlayabilseydi. Zaman geç olduğunda, eyvah! diyen kalbe, zamanında; 'Çok
şans verilmişti'.
                                                                           ''Burak SEVİNÇ''