Sadece küçük basit bir test, size yönlendirilen birkaç sorunun
cevaplandırılması sonucunda sayısal olarak sunulan bir değer IQ... İnsan
zekasının sayısal ifadesi olarak kabul edilen bu değerin öğrenilmesiyle
birlikte akıllarda bir tedirginlik hissi oluşur. Acaba aptalmıyım, lan bu
ne demek oluyor şimdi, ben neyim lan! yoksa Einstein falanmıyım... Derken
bünyeye göre IQ'lar da belirlenmiş oluyor. Asıl olay bundan sonra başlıyor
ya...
IQ'su yüksek olan bir kısım arkadaşla anlaşmak zorlaşıyor, başka dünyanın
insanı modeli oluşturuyorlar kendi eksenleri etrafında, bu da ister
istemez insanlar arasında kopukluklara neden oluyor, kopuklukları ortadan
kaldırmak içinse o arkadaşın IQ seviyesine çıkılması gerekir. Kitaplar,
ansiklopediler, bilimsel kaynaklar karıştırılarak yapılan zor ve
meşekkatli çalışmalardan sonra, bunu başardığınızda yüzünüzdeki
mutluluktan anlayabilirsiniz.
Henüz herşey bitmedi. Bunun tersi bir durumda var. Eyvah IQ'm düşük!
Korkuların başlangıcı, dünyanın anlaşılamaz bir yer olduğunu anlama
vakti. Üstelik üstesinden tek başına gelinemeyeceğinin anlaşılmasıyla
birlikte içine kapanık karanlık grupların kurulduğu bir yaklaşımın
başladığı an...
Bu tip arkadaşları anlamak için ne mi yapmalıyız. IQ seviyemizi aşağıya
onların topluluğunun oluştuğu bölegeye çekerek sohbet ve muhabbetlerimize
devam edersek bir sıkıntı olacağını sanmıyorum.
Galiba bu durum çok sıkıcı, inişli çıkışlı bir hayatınız olması gerekiyor.
ve buna devamlı ayak uydurabilmek. Kendi iç dünyanızın karmakarışık
olmasıda buna dahil, karışık ilişkiler, karışık arkadaşlıklar... Bence çok
gereksiz, bırakın onlar sizi anlamak için uğraşsın, çünkü; normal olan
sizsiniz. Ben öyle yaptım, şimdi çok daha mutlu ve huzurluyum... Sırrı mı?
Tabiki normal olanı yaptım. Normal bir insan IQ'sunda ''IQ'mu rölantiye
aldım''.
''Burak SEVİNÇ''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder